Çocuklarda Parmak Ucunda Yürüme

Çocuklarda parmak ucunda yürüme, yürümenin başlangıç döneminde sıklıkla görülen ve çocukların %5-%12’sini etkileyen bir yürüme şeklidir. Bu yürüme şekli altta yatan nörolojik bir problem yoksa 2 yaşına kadar normal kabul edilebilir fakat sonrasında da devam eden parmak ucunda yürümede profesyonel yardım alınması gereklidir.

Parmak ucunda yürümenin %90 gibi büyük bir bölümü idiyopatik (sebebi bilinmeyen) veya alışkanlıktan kaynaklanmaktadır. Fakat böyle olsa bile belli bir takip döneminden sonra bu çocukların da tedaviyle takibi gerekmektedir çünkü ısrarcı parmak ucunda yürümenin sonucunda ayak yapısında kalıcı bozukluklar oluşabilir.

Parmak ucunda yürümenin sebebi bilinen %10’luk bölümünde serebral palsi, kas hastalıkları gibi nörolojik problemler olabilir. Bu nedenle parmak ucunda yürümesi bulunan çocukların ortopedist haricinde çocuk nörolojisi tarafından da görülmesi önerilmektedir. Ayrıca parmak ucunda yürüme otizmin belirtilerinden olabileceği için bu konuda da dikkatli olmak gerekir.

Parmak ucunda yürümenin cerrahi ve cerrahi dışı tedavi yöntemleri bulunmaktadır. Cerrahi dışı tedavi yöntemlerle başlamak genel olarak tercih edilmektedir. Fizik tedavi ve ailenin düzenli olarak yapacağı aşil ve baldır kaslarını germe ve esnetme hareketleri son derece önemlidir. Düzenli ve etkili yapılmasına rağmen parmak ucunda yürüme devam ediyorsa önce gece sonra gece-gündüz kullanımlı AFO denilen ortezler kullanılabilir. Bu cihazın kullanılmasındaki amaç yine baldır kaslarının esnetilmesidir. Germe egzersizlerine ve AFO kullanımına rağmen devam eden durumlarda seri alçılama yapılabilir. Seri alçılamada 2-3 haftada bir değiştirilen, ayak bileği 90 derecedeyken yapılan alçılarla yine kasların esnetilmesi hedeflenmektedir. Cerrahi dışı yöntemlerin düzenli yapılmasıyla, altta yatan nörolojik bir problem yoksa parmak ucunda yürüme büyük oranda tedavi edilebilir.

Serebral palsi gibi bir nörolojik soruna bağlı parmak ucunda yürümede de öncelikli olarak cerrahi dışı tedavi seçenekleri uygulanır. Fakat aşil tendonda ciddi sertlik varsa veya cerrahi dışı yöntemlerin işe yaramaması durumunda, düzeltme için cerrahi gerekebilir. Cerrahi yöntemde aşil tendonu kastan veya direk tendon üzerinden uzatılabilmektedir. Nispeten basit ve komplikasyonu nadir olan bu işlemden sonra çocuğun yaşına göre 4-6 hafta civarında alçı ile takip gerekebilir. Sonrasında tekrarların önlenmesi için fizik tedavi önerilmektedir.

Prof. Dr. Yakup YILDIRIM
Ortopedi ve Travmatoloji Uzmanı